Η αποστολή Kepler της NASA ανακαλύπτει τρεις νέους “πιθανώς κατοικήσιμους” πλανήτες

Kepler-640x404

Η αποστολή Kepler της NASA ανακάλυψε τρεις νέους πλανήτες εντός της “κατοικήσιμης ζώνης” (Goldilocks), της περιοχής δηλαδή γύρω από έναν αστέρα στην οποία ένας πλανήτης δύναται να αναπτύξει θερμοκρασία ικανή να διατηρήσει νερό στην επιφάνεια του. Οι πλανήτες ονομάζονται Kepler-62e, 62f και 69c, βρίσκονται στα πλανητικά συστήματα Kepler 62 και Kepler 69 και εμφανίζουν εμφανίζουν πολλές ομοιότητες με τη Γη.

Κοντύτερα στο μέγεθος της τελευταίας βρίσκεται ο Kepler 62f ώντας μόλις 40% μεγαλύτερος και αποτελώντας τον πιο κοντινό γνωστό -πιθανώς κατοικήσιμο- εξωπλανήτη. Ο γειτονικός του πλανήτης 62e είναι 60% μεγαλύτερος από τη Γη και βρίσκεται στην εσωτερική πλευρά της κατοικήσιμης ζώνης του συστήματος Kepler 62.

Ο μεγαλύτερος από τους τρεις νεοανακαλυφθέντες πλανήτες είναι ο Kepler 69c (70% μεγαλύτερος από τη Γη), ο οποίος περιστρέφεται γύρω από έναν αστέρα ελάχιστα μικρότερο σε μέγεθος από τον Ήλιο και μόλις 20% λιγότερο φωτεινό. Βάσει του μεγέθους και της τροχιάς του, η σύσταση του εν λόγω πλανήτη θεωρείται παρόμοια με αυτή της ‘Αφροδίτης’.

Προς το παρόν οι ερευνητές δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν αν κάποιος από τους τρεις εξωπλανήτες φιλοξενεί ζωντανούς οργανισμούς, η ύπαρξη όμως και μόνο των κατάλληλων προϋποθέσεων μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην ανακάλυψη ζωής εκτός του πλανήτη μας.

[via NASA]

This entry was posted in Misc, Science and tagged . Bookmark the permalink.
  • Μακάρι ρε φίλε να βρούνε ζωή σε άλλον πλανήτη, όπως επίσης να βρούνε και άλλους νέους πλανήτες και να ανακαλύψουμε γενικότερα ένα σωρό νέα πράγματα. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω κάτι καινούργιο. Ελπίζω και ωραίο.

  • Ακόμα και αν ανακαλύπταμε με βεβαιότητα κάποιον κατοικήσιμο πλανήτη, δεν έχουμε καμιά δυνατότητα να πάμε. Οι πλανήτες που αναφέρονται στο άρθρο απέχουν 1200 έτη φωτός από την γη. Με τις σημέρινες ταχύτητες που έχουν τα διαστημόπλοιά μας, θα απαιτούντο περίπου 22.5 εκατομμύρια χρόνια για να πάμε.

    Ακόμα και με ταχύτητα φωτός να κινούμασταν, που δεν γίνεται λόγω περιορισμών της ειδικής σχετικότητας, θα χρειαζόμασταν 1200 χρόνια για να πάμε.

    Συνεπώς πρώτον, η ανθρώπινη τεχνολογία είναι σε βρεφικό στάδιο για να κάνει τέτοιου είδους ταξίδια.

    Και δεύτερον ακόμα και η ταχύτητα του φωτός είναι πολύ λίγη για οποιοδήποτε αστρικό ταξίδι σε ρεαλιστικούς χρόνους.

  • Stathis

    Ναι, ειναι αληθεια οτι η υπαρχουσα τεχνολογια δεν μας επιτρεπει να πραγματοποιησουμε τοσο μακρυνα ταξιδια. Δεν μπορουμε να παμε ουτε στο πιο κοντινο αστρο που απεχει μολις 4,3 ετη φωτος, τον Α’ Κενταυρου. Πιθανον στο κοντινο μελλον να στειλουν στο διαστημα πιο εξελιγμενα τηλεσκοπια με τα οποια θα μπορουν να ανιχνευουν στοιχεια υπαρξης ατμοσφαιρας, νερου και χλωροφυλης σε εξωπλανητες τα οποια προυποθετουν και την υπαρξη ζωης. Θα ειναι η μεγαλυτερη επιτυχια ολων των εποχων στο χωρο της αστρονομιας.

  • Giannis Ioakimidis

    …και σε 150-200 χρονια θα στειλουμε αποικους εκει…..

    Μετα απο 500 χρονια αποικησης θα αρχιζουν να πιστευουν οτι ο πλανητης τους ειναι επιπεδος, στον Αδαμ και την Ευα κ.ο.κ

  • Nikos_S

    Σε ένα πολύ εντυπωσιακό ντοκυμαντέρ που είχα δει περιγράφανε τις τεχνολογίες και χαρακτηριστικά ενός διαστημοπλοίου που θα μπορούσε να κάνει αυτό το ταξίδι σε περίπου 15 χρόνια και αν αρχίζαμε την προετοιμασία του από τώρα πιθανόν να ήταν έτοιμο σε 100 χρόνια από τώρα. Με την προυπόθεση ότι σε αυτά τα 100 χρόνια θα γινόντουσαν και κάποια τεχνολογικά βήματα απαραίτητα για το όλο project.

    Δύσκολα πράγματα που ίσως προλάβουν τα δισέγγονα μας.