Σύνοψη
- Έρευνα του NYU Langone Health (Φεβρουάριος 2026) εντόπισε μικροπλαστικά στο 90% των δειγμάτων όγκων προστάτη που αναλύθηκαν.
- Η συγκέντρωση πλαστικού στον καρκινικό ιστό βρέθηκε 2,5 φορές υψηλότερη (40 μg/g) σε σχέση με τον υγιή περιβάλλοντα ιστό (16 μg/g).
- Η μελέτη εξέτασε 12 από τους πιο κοινούς τύπους πλαστικών μορίων, απομονώνοντας τα δείγματα με αυστηρά πρωτόκολλα για την αποφυγή εργαστηριακής επιμόλυνσης.
- Σύμφωνα με τους ερευνητές, η τοπική συσσώρευση των μικροπλαστικών ενδέχεται να προκαλεί χρόνια φλεγμονή και κυτταρικές βλάβες που ευνοούν την ογκογένεση.
Σύμφωνα με τη νέα πιλοτική έρευνα του NYU Langone Health (Φεβρουάριος 2026), σωματίδια μικροπλαστικών εντοπίστηκαν στο 90% των όγκων προστάτη. Τα καρκινικά δείγματα περιείχαν κατά μέσο όρο 2,5 φορές υψηλότερη συγκέντρωση πλαστικού (40 μικρογραμμάρια ανά γραμμάριο ιστού) συγκριτικά με τον υγιή ιστό (16 μικρογραμμάρια), υποδεικνύοντας τη συσσώρευση πολυμερών ως πιθανό παράγοντα κινδύνου για την ογκογένεση.
- Συχνότητα Εντοπισμού: 9 στους 10 ασθενείς παρουσίασαν μικροπλαστικά στον καρκινικό ιστό.
- Διαφορά Συγκέντρωσης: 40 μg/g στον όγκο έναντι 16 μg/g στον υγιή περιβάλλοντα ιστό.
- Εύρος Ανάλυσης: Εξετάστηκαν 12 από τους πιο κοινούς τύπους πλαστικών μορίων (π.χ. πολυαμίδιο, πολυπροπυλένιο).
- Βιολογικός Μηχανισμός: Εξετάζεται η πιθανότητα τοπικής υπεραντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος (χρόνια φλεγμονή) που προκαλεί κυτταρικές βλάβες και μεταλλάξεις DNA.
Η μεθοδολογία και τα κλινικά ευρήματα του NYU Langone
Η παρουσία μικροπλαστικών στο ανθρώπινο σώμα αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα πεδία έρευνας για τη σύγχρονη ιατρική. Η νέα μελέτη από το NYU Grossman School of Medicine, η οποία παρουσιάζεται στο συμπόσιο Genitourinary Cancers Symposium της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO), ποσοτικοποιεί για πρώτη φορά τη συσσώρευση πλαστικών σωματιδίων αποκλειστικά στους όγκους του προστάτη, συγκρίνοντάς την άμεσα με τον καλοήθη ιστό του ίδιου οργάνου.
Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε δείγματα ιστού από 10 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης του προστάτη αδένα (προστατεκτομή). Για την εξασφάλιση της ακρίβειας και την αποφυγή επιμόλυνσης των δειγμάτων από τα πλαστικά του χειρουργείου ή του εργαστηρίου, εφαρμόστηκαν αυστηρά πρωτόκολλα απομόνωσης και χρησιμοποιήθηκαν εναλλακτικά υλικά όπου ήταν εφικτό. Μέσω οπτικής ανάλυσης και εξειδικευμένου εξοπλισμού ταυτοποίησης μορίων (όπως η φασματοσκοπία Raman και η πυρόλυση-GC-MS), εντοπίστηκαν τα πλαστικά σωματίδια, μετρήθηκε η μάζα τους και καθορίστηκε η χημική τους δομή.
Όπως επισημαίνει η Δρ. Stacy Loeb, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και καθηγήτρια στα τμήματα Ουρολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας του NYU: «Η πιλοτική μας μελέτη παρέχει σημαντικές ενδείξεις ότι η έκθεση σε μικροπλαστικά ενδέχεται να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο του προστάτη». Το γεγονός ότι ο υγιής ιστός (στο 70% των δειγμάτων) περιείχε επίσης μικροπλαστικά, αλλά σε δραματικά μικρότερες ποσότητες, υπογραμμίζει τη σχέση μεταξύ της τοπικής συσσώρευσης αυτών των ενώσεων και της κακοήθειας.
Ο βιολογικός μηχανισμός: Φλεγμονή και κυτταρική αλλοίωση
Η είσοδος των μικροπλαστικών στον ανθρώπινο οργανισμό γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω της κατάποσης, της εισπνοής και της δερματικής επαφής. Πηγές αποτελούν οι συσκευασίες τροφίμων, τα συνθετικά υφάσματα, τα καλλυντικά και τα βιομηχανικά υλικά. Μόλις εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος, τα μικροσκοπικά αυτά θραύσματα μπορούν να εγκατασταθούν σε διάφορα όργανα. Ο προστάτης, λόγω της πλούσιας αγγείωσης και της διαρκούς κυτταρικής ανανέωσης, καθίσταται πιθανός «αποδέκτης» τέτοιων περιβαλλοντικών ρύπων.
Η επόμενη φάση της έρευνας επικεντρώνεται στην κατανόηση της ακριβούς αλληλεπίδρασης των μικροπλαστικών με τα ανθρώπινα κύτταρα. Ερευνητές εξηγούν πως μια επικρατούσα υπόθεση αφορά την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος. Η παρουσία ξένων, μη βιοδιασπώμενων σωμάτων προκαλεί υπερλειτουργία του ανοσοποιητικού, οδηγώντας σε τοπική, χρόνια φλεγμονή. Αυτή η συνεχής φλεγμονώδης κατάσταση είναι ικανή να προκαλέσει βλάβες στο DNA των κυττάρων, πυροδοτώντας γενετικές μεταλλάξεις που τελικά οδηγούν στον σχηματισμό καρκινικών κυττάρων.
Η πρόκληση της πρόληψης και η σημασία των νέων ευρημάτων
Η παρούσα έρευνα έρχεται να συμπληρώσει προηγούμενα κλινικά δεδομένα, όπως η μελέτη του 2024 που εντόπισε μικροπλαστικά στις αθηρωματικές πλάκες των καρωτίδων συνδέοντάς τα με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών, καθώς και τις πρώτες αναφορές από το εξωτερικό για την απλή παρουσία τους στον προστατικό ιστό.
Εάν οι ευρύτερες, πολυκεντρικές μελέτες επιβεβαιώσουν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των μικροπλαστικών και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες για τη δημόσια υγεία. Η επιστημονική κοινότητα τονίζει πως απαιτείται πλέον άμεση αυστηροποίηση των κανονισμών γύρω από την παραγωγή και ανακύκλωση πλαστικών, καθώς και αναθεώρηση των προτύπων για τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα.
Η αποφυγή της έκθεσης σε ατομικό επίπεδο παραμένει εξαιρετικά δυσχερής λόγω της καθολικής παρουσίας των πλαστικών στο σύγχρονο περιβάλλον, καθιστώντας αναγκαία την παρέμβαση σε επίπεδο κρατικών πολιτικών και βιομηχανικών προτύπων.
Με τη ματιά του Techgear
Η έρευνα του NYU Langone επιβεβαιώνει αυτό που η ιατρική κοινότητα υποψιαζόταν τα τελευταία χρόνια: η περιβαλλοντική ρύπανση δεν αποτελεί απλώς ένα οικολογικό ζήτημα, αλλά μια άμεση, μετρήσιμη απειλή για την ανθρώπινη βιολογία.
Για τα ελληνικά δεδομένα, όπου η χρήση εμφιαλωμένου νερού σε πλαστικές φιάλες παραμένει υψηλή —ειδικά σε περιοχές με παλαιωμένο δίκτυο ύδρευσης— και η ενσωμάτωση αυστηρών πολιτικών ανακύκλωσης προχωρά με συγκρατημένους ρυθμούς, τα ευρήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι καταναλωτές καλούνται, στο μέτρο του δυνατού, να μειώσουν την εξάρτησή τους από πλαστικά μιας χρήσης, προτιμώντας γυάλινα δοχεία και αποφεύγοντας τη θέρμανση τροφίμων σε πλαστικά σκεύη, ελαχιστοποιώντας έτσι τις πιθανότητες συσσώρευσης μικροπλαστικών στον οργανισμό.
Η μετάβαση προς ασφαλέστερα υλικά αποτελεί μονόδρομο, τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για την ατομική υγεία.
