Σύνοψη
- Η NASA ανακοίνωσε επενδύσεις ύψους σχεδόν 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων (περίπου 920 εκατ. ευρώ) για την ανάπτυξη υποδομών στον Νότιο Πόλο της Σελήνης.
- Ανάθεση κρίσιμων συμβολαίων σε ιδιωτικές εταιρείες: Blue Origin, Astrolab, Lunar Outpost και Firefly Aerospace.
- Το σχέδιο περιλαμβάνει νέα ευέλικτα οχήματα επιφανείας (Lunar Terrain Vehicles - LTVs) ικανά για αυτόνομη ή τηλεκατευθυνόμενη οδήγηση.
- Καινοτομία αποτελούν τα "MoonFall" hopping drones των 225 κιλών, τα οποία θα αναλάβουν τη χαρτογράφηση και την οριοθέτηση της περιμέτρου της βάσης.
- Η υλοποίηση χωρίζεται σε τρεις φάσεις, με το 2028 (Artemis IV) να αποτελεί ορόσημο για την πρώτη επανδρωμένη εγκατάσταση εξοπλισμού και τη δεκαετία του 2030 να φέρνει τις μόνιμες δομές διαβίωσης.
Η διαστημική εξερεύνηση περνά επίσημα στη φάση της μόνιμης εγκατάστασης. Ο Διοικητής της NASA, Jared Isaacman, παρουσίασε το αναλυτικό σχέδιο της υπηρεσίας για την κατασκευή της πρώτης μόνιμης βάσης στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Η ανακοίνωση επιβεβαιώνει τη ριζική αλλαγή πλεύσης της NASA, η οποία αποφάσισε να μεταφέρει τεράστια κονδύλια από τη δημιουργία τροχιακών σταθμών στην απευθείας ανάπτυξη υποδομών στη σεληνιακή επιφάνεια.
Μέσω της ανάθεσης συμβολαίων ύψους σχεδόν 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, η NASA εξασφαλίζει τη συνεργασία κορυφαίων ιδιωτικών αμερικανικών εταιρειών όπως η Blue Origin, η Astrolab, η Lunar Outpost και η Firefly Aerospace. Τα συμβόλαια αυτά αφορούν τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τη μεταφορά των βασικών δομικών στοιχείων της βάσης: σεληνιακές ακάτους, προηγμένα οχήματα (buggies) και εξειδικευμένα drones.
Οι ιδιωτικές εταιρείες θα μεταφέρουν οχήματα (LTVs) και drones (MoonFall) για τη χαρτογράφηση και οριοθέτηση μιας εγκατάστασης εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων μέχρι το 2028, εκμεταλλευόμενες τους τοπικούς πόρους
- Συνολική Επένδυση: ~1 δισ. δολάρια (920 εκατ. ευρώ).
- Οχήματα (LTVs): Ταχύτητες έως 14,5 km/h, μάζα έως 900 kg, αυτόνομη λειτουργία 1 έτους.
- Drones (MoonFall): Βάρος 225 kg ανά μονάδα, ικανότητα αλμάτων (hopping) στο σεληνιακό περιβάλλον.
- Μεταφορείς (Landers): Blue Moon Mark 1 Endurance (Blue Origin), Griffin lander (Astrobotic).
Τα νέα οχήματα επιφανείας: Astrolab και Lunar Outpost
Η κινητικότητα αποτελεί το θεμέλιο της νέας σεληνιακής βάσης. Η NASA δεν βασίζεται πλέον στα παραδοσιακά αργά ρόβερ, αλλά απαιτεί ευέλικτα Lunar Terrain Vehicles (LTVs). Η Astrolab και η Lunar Outpost εξασφάλισαν επιχορηγήσεις άνω των 200 εκατομμυρίων δολαρίων έκαστη για να παραδώσουν την επόμενη γενιά οχημάτων.
Η Astrolab προωθεί το όχημα Crewed Lunar Vehicle (CLV-1), το οποίο βασίζεται στην αρχιτεκτονική FLEX. Με βάρος περίπου 900 κιλών, το CLV-1 έχει σχεδιαστεί για τη μεταφορά αστροναυτών και προμηθειών με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 9,5 km/h σε ομαλό έδαφος. Παράλληλα, η Lunar Outpost αναπτύσσει το ρόβερ Pegasus, το οποίο στοχεύει σε ταχύτητες άνω των 14,5 km/h και έχει πιστοποιηθεί για συνεχή λειτουργία έως και ενός έτους, διαθέτοντας επιλογές χειροκίνητης, πλήρως αυτόνομης ή τηλεκατευθυνόμενης οδήγησης.
Η μεταφορά αυτών των συστημάτων στον Νότιο Πόλο έχει ανατεθεί στην Blue Origin. Η εταιρεία του Jeff Bezos εξασφάλισε ένα συμβόλαιο 188 εκατομμυρίων δολαρίων, με οψιόν επέκτασης που φτάνει τα 280,4 εκατομμύρια, για να εξασφαλίσει την ασφαλή προσεδάφιση των LTVs χρησιμοποιώντας τη διαστημική άκατο Blue Moon.
MoonFall: Τα drones που θα οριοθετήσουν τη Σελήνη
Ίσως το πιο ενδιαφέρον τεχνολογικό στοιχείο του σχεδίου είναι η ανάπτυξη των "MoonFall" drones. Πρόκειται για διαστημικά σκάφη αναπήδησης (hopping drones), σχεδιασμένα από το Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA και κατασκευασμένα από τη Firefly Aerospace, η οποία έλαβε 75 εκατομμύρια δολάρια για την υλοποίηση του project.
Με βάρος 225 κιλά το καθένα, αυτά τα drones δεν θα διαθέτουν ρόδες. Αντιθέτως, θα χρησιμοποιούν μικρούς προωθητήρες για να "αναπηδούν" πάνω από το τραχύ σεληνιακό έδαφος, υπερπηδώντας κρατήρες και εμπόδια που θα ήταν απροσπέλαστα για τα τροχοφόρα. Ο πρωταρχικός τους ρόλος είναι η χαρτογράφηση και η οριοθέτηση της περιμέτρου της βάσης. Ο Carlos García-Galán, εκτελεστικός διευθυντής του προγράμματος Moon Base, περιέγραψε μια εγκατάσταση που θα εκτείνεται σε εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα drones θα τοποθετηθούν στις γωνίες αυτής της τεράστιας έκτασης, λειτουργώντας ως σταθεροί δείκτες περιμέτρου.
Σύμφωνα με τον Διοικητή Isaacman, αυτή η πρακτική αποσκοπεί στην αποφυγή ατυχημάτων και στη διασφάλιση ασφαλών αποστάσεων από εξοπλισμό άλλων κρατών, μια σαφής αναφορά στις παράλληλες διαστημικές φιλοδοξίες της Κίνας στον ίδιο γεωγραφικό τομέα.
Το χρονοδιάγραμμα των τριών φάσεων
Η κατασκευή της υποδομής ακολουθεί ένα αυστηρό, σπονδυλωτό χρονοδιάγραμμα, το οποίο χωρίζεται σε τρεις διακριτές φάσεις:
Φάση 1: Προετοιμασία και αρχικές παραδόσεις (2026-2027)
Η πρώτη φάση ξεκινά το φθινόπωρο του 2026 με τις αποστολές Moon Base I και Moon Base II. Η πρώτη θα χρησιμοποιήσει το Blue Moon Mark 1 Endurance της Blue Origin για να παραδώσει επιστημονικά όργανα στην περιοχή Shackleton Connecting Ridge, συμπεριλαμβανομένων διατάξεων λέιζερ για ακριβή πλοήγηση. Η αποστολή Moon Base II θα μεταφέρει πάνω από 500 κιλά φορτίου με το Griffin lander της Astrobotic, συμπεριλαμβανομένου του ρόβερ FLIP της Astrolab. Το 2027 αναμένεται η αποστολή Artemis III, η οποία θα περιλαμβάνει δοκιμές σύνδεσης στην τροχιά της Γης μεταξύ της κάψουλας Orion και των σεληνιακών ακάτων.
Φάση 2: Η εγκατάσταση της περιμέτρου (2028-2029)
Η κρίσιμη αποστολή Artemis IV το 2028 σηματοδοτεί την έναρξη των ουσιαστικών εργασιών στην επιφάνεια. Η NASA απαιτεί να βρίσκεται τουλάχιστον ένα όχημα LTV στο έδαφος πριν την άφιξη του πληρώματος. Την ίδια χρονιά θα καταφτάσει και η πρώτη παρτίδα 3 έως 4 drones MoonFall για να καθορίσουν τα γεωγραφικά όρια της βάσης. Οι αστροναύτες θα αρχίσουν να στήνουν τα βασικά ενεργειακά δίκτυα, χρησιμοποιώντας τις περιοχές που λούζονται από τον Ήλιο για σχεδόν 12 μήνες τον χρόνο στο Νότιο Πόλο.
Φάση 3: Μόνιμη διαβίωση (Δεκαετία 2030)
Από το 2030 και μετά, το πρόγραμμα στοχεύει στην εγκατάσταση μόνιμων, εξειδικευμένων βιοτόπων. Τα πληρώματα θα καταφθάνουν δύο φορές τον χρόνο με πολλαπλούς παρόχους εκτοξεύσεων, επιτρέποντας την παραμονή στη Σελήνη για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα. Η βάση θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από την εκμετάλλευση τοπικών πόρων, ιδίως τον πάγο νερού που βρίσκεται στους μόνιμα σκιασμένους κρατήρες, ο οποίος θα μετατρέπεται σε οξυγόνο και καύσιμα.
*Μπορείτε πλέον να προσθέσετε το Techgear.gr ως Προτιμώμενη Πηγήενημέρωσης για τις αναζητήσεις σας στο Google Search!
