Σύνοψη
- Το Project ATLAS αποτελεί τη μεγαλύτερη μελέτη της Google σχετικά με την υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, αναλύοντας 15 εκατομμύρια αλληλεπιδράσεις.
- Η έρευνα καλύπτει δεδομένα από περισσότερες από 150 χώρες και 140 γλώσσες, καταγράφοντας αλληλεπιδράσεις και στα ελληνικά.
- Στον εργασιακό χώρο, η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται ως συνεργάτης, με ποσοστό μικρότερο του 10% να υποδεικνύει πρόθεση για πλήρη αυτοματοποίηση.
- Πάνω από το 86% των συνομιλιών με την AI αφορά δραστηριότητες εκτός εργασίας, όπως ερωτήματα για κυβερνητικές υπηρεσίες και φορολογικά ζητήματα.
- Εργαζόμενοι σε χειρωνακτικά επαγγέλματα χρησιμοποιούν συνομιλιακά εργαλεία AI για διαγνωστικούς ελέγχους και επίλυση τεχνικών προβλημάτων σε πραγματικό χρόνο.
Η Google προχώρησε στη δημοσίευση των πρώτων αποτελεσμάτων της ερευνητικής της πρωτοβουλίας υπό την ονομασία Activity, Task, Landscape, and Adoption Study, γνωστής ευρύτερα ως ATLAS. Το συγκεκριμένο project αποτελεί την πιο περιεκτική και ευρεία ματιά που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα σχετικά με τον τρόπο που οι άνθρωποι ενσωματώνουν τα εργαλεία της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εργασία τους, αλλά και στην καθημερινή τους ζωή. Η συγκεκριμένη έρευνα διεξάγεται από μια ανεξάρτητη, εσωτερική ερευνητική ομάδα, η οποία έχει λάβει ρητή εντολή να παρέχει εξαιρετικά αντικειμενικές και απτές πληροφορίες, προσφέροντας εμπειρικά δεδομένα για τις συνεχείς συζητήσεις γύρω από την επιρροή της AI στην οικονομία.
Το πρώτο σύνολο δεδομένων, το οποίο χαρακτηρίζεται ως ATLAS v1.0, οικοδομήθηκε μέσα από την ενδελεχή ανάλυση 15 εκατομμυρίων ανωνυμοποιημένων αλληλεπιδράσεων. Αυτές οι πολλαπλές εναλλαγές μεταξύ ανθρώπων και μηχανής προέρχονται από το οικοσύστημα της Google, συμπεριλαμβανομένου του Gemini App, της λειτουργίας Search AI Mode, καθώς και του Gemini API. Με τη μελέτη να εκτείνεται σε περισσότερες από 150 χώρες (όπου συναντάμε και την Ελλάδα) και να συμπεριλαμβάνει συνολικά 140 γλώσσες, ανάμεσά τους φυσικά και την ελληνική, τα στατιστικά δείγματα καθίστανται εξαιρετικά αντιπροσωπευτικά του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι αναλυτές κατάφεραν να εντοπίσουν τη χρήση της τεχνολογίας σε περίπου 800 διαφορετικά επαγγέλματα, κατηγοριοποιώντας παράλληλα 4000 συγκεκριμένες εργασίες.
Η ενσωμάτωση στον εργασιακό χώρο: Συνεργασία έναντι αυτοματοποίησης
Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα ευρήματα της έκθεσης αφορά την ταχύτατη, αλλά ταυτόχρονα ρηχή διάχυση της τεχνολογίας στο εργασιακό περιβάλλον. Η υιοθέτηση στους χώρους εργασίας είναι απίστευτα ευρεία, με την Τεχνητή Νοημοσύνη να χρησιμοποιείται από εργαζομένους σε θέσεις που αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 90% της απασχόλησης στις ΗΠΑ. Ωστόσο, η πραγματική, καθημερινή χρήση παραμένει αρκετά επιλεκτική, καθώς τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η AI επιστρατεύεται μόλις για το 21% των επιμέρους εργασιών μιας τυπικής ή μέσης επαγγελματικής θέσης.
Στο αυστηρό πλαίσιο της εργασίας, οι μη ρουτινιάρικες δραστηριότητες, όπως η στρατηγική επίλυση προβλημάτων ή ο σχεδιασμός, τροφοδοτούν σχεδόν το 65% των αλληλεπιδράσεων με την AI, παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες αποτελούν μόλις το 35% των συνολικών εργασιών σε επίπεδο ευρύτερης οικονομίας. Το στοιχείο που ξεχωρίζει έντονα είναι ότι οι επαγγελματίες αντιμετωπίζουν την Τεχνητή Νοημοσύνη πρωτίστως ως έναν άμεσο συνεργάτη, δεδομένου ότι λιγότερο από το 10% των αλληλεπιδράσεων που σχετίζονται με την εργασία καταδεικνύουν σαφή πρόθεση για αυτοματοποίηση από την αρχή μέχρι το τέλος της διαδικασίας.
Η κυριαρχία της οικιακής χρήσης και οι χειρώνακτες εργάτες
Στον αντίποδα του εταιρικού περιβάλλοντος, παρατηρούμε μια εντυπωσιακή τάση: πάνω από το 86% των συνομιλιών που αναπτύσσουν οι χρήστες με την AI συμβαίνει αυστηρά εκτός του εργασιακού τους χώρου. Οι πολίτες ανακαλύπτουν διαρκώς νέους και καινοτόμους τρόπους αξιοποίησης των δυνατοτήτων των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων, οι οποίοι πιθανότατα δεν αποτυπώνονται στους τυπικούς οικονομικούς δείκτες. Για παράδειγμα, τα ερωτήματα που αφορούν κυβερνητικές υπηρεσίες, όπως η πληρωμή φόρων, η έκδοση αδειών ή η εξόφληση προστίμων, υπερεκπροσωπούνται εντυπωσιακά κατά είκοσι φορές σε σύγκριση με τον πραγματικό χρόνο που αφιερώνουν οι Αμερικανοί πολίτες για τη διεκπεραίωσή τους.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται από τους ερευνητές στην καταγραφή της χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης από ανθρώπους που απασχολούνται σε παραδοσιακά σωματικά και χειρωνακτικά επαγγέλματα. Η ανάλυση διαψεύδει την αντίληψη ότι η τεχνολογία αυτή προορίζεται αποκλειστικά για τους εργαζομένους της γνώσης ή των υπηρεσιών γραφείου. Μολονότι το ένα τρίτο των ρόλων που απαιτούν έντονη σωματική καταπόνηση δεν παρουσιάζει απολύτως καμία χρήση AI, υπάρχει πλέον ευρέως διαδεδομένη απόδειξη ότι εργαζόμενοι σε τεχνικούς κλάδους, όπως οι τεχνικοί αυτοκινήτων και οι βιομηχανικοί μηχανικοί, συνεργάζονται ενεργά με τα συνομιλιακά μοντέλα. Τα χρησιμοποιούν με τη μορφή ενός ζωντανού ψηφιακού βοηθού για την πραγματοποίηση διαγνωστικών ελέγχων σε πραγματικό χρόνο, την άμεση αντιμετώπιση τεχνικών προβλημάτων, καθώς και την επί τόπου εκμάθηση νέων δεξιοτήτων. Μάλιστα, στους συγκεκριμένους κλάδους παρατηρείται δυσανάλογα υψηλή χρήση πολλαπλών μορφών δεδομένων, με τα ποσοστά να είναι υπερδιπλάσια σε σχέση με τον γενικό μέσο όρο, καθώς οι τεχνικοί ζητούν από την AI να ερμηνεύσει πολύπλοκα αποτελέσματα δοκιμών ή να επιθεωρήσει βιομηχανικά μηχανήματα για ενδείξεις φθοράς.
Γεωγραφικά δεδομένα, γλώσσες και η μελλοντική πορεία
Η γεωγραφική κατανομή της υιοθέτησης της Τεχνητής Νοημοσύνης ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό τα επίπεδα του εθνικού πλούτου, καθώς παρατηρείται ότι μια αύξηση της τάξης του 1% στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ μεταφράζεται σε αντίστοιχη αύξηση της χρήσης κατά 0,9%. Αυτή η συγκέντρωση σημαίνει ότι το 20% των χωρών με τα χαμηλότερα ποσοστά υιοθέτησης αντιπροσωπεύει μόλις το 2% των συνολικών συνομιλιών με συστήματα AI, επιβεβαιώνοντας τις βαθιές ανησυχίες για τη διεύρυνση ενός επίμονου ψηφιακού χάσματος. Ωστόσο, αναδεικνύονται ορισμένες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, αφού χώρες μεσαίου εισοδήματος στη Λατινική Αμερική, όπως το Περού, η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Κολομβία, καθώς και χώρες της Μέσης Ανατολής όπως η Τουρκία, αψηφούν αυτή την τάση και υιοθετούν την AI με ρυθμούς που συγκρίνονται άμεσα με τα πλουσιότερα έθνη του πλανήτη.
Στον τομέα των γλωσσών, τα δεδομένα δείχνουν ότι η αγγλική γλώσσα καλύπτει περίπου το ένα τρίτο των παγκόσμιων συνομιλιών. Οι χρήστες, παραδόξως, δεν εμφανίζουν σημάδια συστηματικής εγκατάλειψης των μητρικών τους γλωσσών όταν καλούνται να εκτελέσουν πολύπλοκες επαγγελματικές εργασίες, διότι οι δραστηριότητες που αφορούν τόσο την εργασία όσο και τον ελεύθερο χρόνο παρουσιάζουν σχεδόν πανομοιότυπες γλωσσικές κατανομές. Επιπροσθέτως, η παγκόσμια χρήση διαφοροποιείται αισθητά ανάλογα με τη μέθοδο αλληλεπίδρασης, αφού οι χρήστες στις χώρες που δεν ανήκουν στον ΟΟΣΑ παράγουν ψηφιακές εικόνες και βίντεο για επαγγελματικούς σκοπούς με ρυθμό σχεδόν διπλάσιο από εκείνους που κατοικούν στις ανεπτυγμένες οικονομίες.
