Σύνοψη
Μια ριζοσπαστική θεωρία από τον φυσικό Florian Neukart υποστηρίζει ότι ο χρόνος δεν αποτελεί θεμελιώδες συστατικό του Σύμπαντος. Σύμφωνα με αυτήν, αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως τη "ροή του χρόνου" είναι στην πραγματικότητα μια ψευδαίσθηση που αναδύεται από τον τρόπο με τον οποίο η πληροφορία αποθηκεύεται, αλληλεπιδρά και διαδίδεται σε κβαντικό επίπεδο, προσφέροντας μια λύση στο χάσμα μεταξύ της Σχετικότητας του Einstein και της Κβαντομηχανικής.
Η ροή του χρόνου είναι η πιο αδιαμφισβήτητη εμπειρία της ανθρώπινης ύπαρξης. Το ρολόι χτυπά, το παρελθόν απομακρύνεται και το μέλλον πλησιάζει. Όμως, πίσω από τις κλειστές πόρτες της θεωρητικής φυσικής, εκτυλίσσεται μια «ήσυχη επανάσταση». Σύμφωνα με νέες προσεγγίσεις, με κύριο εκφραστή τον φυσικό Florian Neukart, ο χρόνος ενδέχεται να μην αποτελεί καν δομικό λίθο του Σύμπαντος.
Τι είναι η Θεωρία του Αναδυόμενου Χρόνου μέσω της πληροφορίας;
Το αποκαλούμενο "πρόβλημα του χρόνου" βασανίζει τους φυσικούς εδώ και δεκαετίες. Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Einstein αντιμετωπίζει τον χρόνο ως μια δυναμική διάσταση (χωρόχρονος) που καμπυλώνεται, ενώ η Κβαντομηχανική τον αντιμετωπίζει ως ένα σταθερό, εξωτερικό ρολόι με βάση το οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα. Η νέα θεωρία του Neukart ενοποιεί αυτές τις ασυμβατότητες, προτείνοντας ότι ο χρόνος είναι "αναδυόμενος" και γεννιέται καθαρά από τις μεταβολές της κβαντικής πληροφορίας.
- Το Σύμπαν ως Υπολογιστής: Αντί για ύλη και ενέργεια, το θεμελιώδες νόμισμα του Σύμπαντος προτείνεται να είναι η πληροφορία (Qubits).
- Η Γέννηση του Χρόνου: Η αίσθηση του χρόνου που περνάει προκύπτει από την αλληλεπίδραση (entanglement) και τη διάδοση της πληροφορίας μεταξύ των κβαντικών συστημάτων (όπως κατεβάζουμε δεδομένα).
- Η Θέση της Εντροπίας: Παραδοσιακά, το βέλος του χρόνου εξηγείται μέσω της θερμοδυναμικής (η αταξία/εντροπία αυξάνεται). Ο Neukart υποστηρίζει πως η εντροπία είναι απλώς ένα μέτρο της κρυμμένης πληροφορίας που διαχέεται.
- Πειραματική Επαλήθευση: Η θεωρία μπορεί να ελεγχθεί μέσω αλγορίθμων σε υπερυπολογιστές και κβαντικούς υπολογιστές, παρατηρώντας την ανάκτηση κβαντικών καταστάσεων (με ποσοστά ακρίβειας άνω του 90%) ή αναλύοντας τη συμπεριφορά των μαύρων τρυπών.
Επαναπροσδιορίζοντας την πραγματικότητα
Αν η πληροφορία είναι πιο θεμελιώδης από τον χώρο και τον χρόνο, τότε οι φυσικοί νόμοι είναι κατ' ουσίαν αλγόριθμοι επεξεργασίας δεδομένων. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος δεν υπάρχει από μόνος του (δεν υπάρχει κάποιο "συμπαντικό ρολόι" στο κενό), παρά μόνο όταν τα σωματίδια ανταλλάσσουν δεδομένα.
Αυτή η προσέγγιση ανοίγει τον δρόμο για τη διατύπωση μιας ενοποιημένης Θεωρίας της Κβαντικής Βαρύτητας, προσφέροντας πιθανές απαντήσεις ακόμα και σε κοσμολογικά μυστήρια, όπως η φύση της Σκοτεινής Ύλης και της Σκοτεινής Ενέργειας, οι οποίες μπορεί απλώς να είναι παρενέργειες αυτού του συμπαντικού δικτύου πληροφοριών.
Με τη ματιά του Techgear
Η σύζευξη της Φυσικής με την Επιστήμη των Υπολογιστών δεν είναι καινούργια, αλλά η τοποθέτηση της Πληροφορίας ως του μοναδικού, απόλυτου δομικού στοιχείου της πραγματικότητας αλλάζει πλήρως το αφήγημα. Όσο προχωρά η κατασκευή ανθεκτικών σε λάθη κβαντικών υπολογιστών (όπως αυτοί που αναπτύσσουν η Google, η IBM και η Terra Quantum, όπου έχει θητεύσει ο Neukart), τόσο θα αποκτούμε τα εργαλεία για να αποδείξουμε αν όντως ζούμε μέσα σε ένα αχανές, κβαντικό "matrix" πληροφοριών, όπου ο χρόνος είναι απλώς μια "επεξεργασία" των δεδομένων στο μυαλό μας.
