Μόνιμες κατασκευές στη Σελήνη θα μπορούσαν να ανεγερθούν αξιοποιώντας υλικό που βρίσκεται ήδη σε αφθονία στην επιφάνεια της, καθώς ερευνητική ομάδα του University of Arkansas κατάφερε να μετατρέψει καθαρό προσομοιωτή σεληνιακού εδάφους σε συναρμολογούμενα τουβλάκια τύπου LEGO μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης.
Η αξιοποίηση τοπικών πόρων για την κατασκευή υποδομών μειώνει δραστικά τον όγκο και το βάρος των υλικών που θα χρειαστεί να μεταφέρει η NASA από τη Γη στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικούς μόνιμους οικισμούς. Σε αντίθεση με προηγούμενες προσπάθειες που απαιτούσαν την προσθήκη χημικών συγκολλητικών ουσιών, η νέα μέθοδος επιτρέπει τη δημιουργία αυτοστηριζόμενων δομικών στοιχείων αποκλειστικά από τη σκόνη, απλοποιώντας την εφοδιαστική αλυσίδα των διαστημικών αποστολών.
Η τεχνική εκτύπωσης χωρίς συνδετικά υλικά
Για την κατασκευή των δομικών στοιχείων, οι ερευνητές εφάρμοσαν μια μορφή προσθετικής κατασκευής γνωστή ως σύντηξη κλίνης πούδρας με λέιζερ (laser powder bed fusion). Κατά τη διαδικασία, ένα λεπτό στρώμα σκόνης απλώνεται σε μια επίπεδη επιφάνεια και μια εστιασμένη πηγή φωτός θερμαίνει τα σωματίδια μέχρι να συγκολληθούν μεταξύ τους μέσω πυροσυσσωμάτωσης. Στη συνέχεια, η πλατφόρμα εκτύπωσης χαμηλώνει, προστίθεται νέο στρώμα σκόνης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται διαδοχικά έως ότου σχηματιστεί ένα συμπαγές τρισδιάστατο αντικείμενο.
Επειδή η πρόσβαση σε αυθεντικά δείγματα από τη Σελήνη είναι εξαιρετικά περιορισμένη, η ομάδα χρησιμοποίησε το εμπορικά διαθέσιμο υλικό Lunar Highlands Regolith Simulant (LHS-1), το οποίο έχει σχεδιαστεί ώστε να προσομοιώνει τα δείγματα που συνέλεξαν οι αποστολές Apollo τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Ο σεληνιακός ρηγόλιθος διαφέρει ριζικά από το γήινο έδαφος, διότι δεν περιέχει οργανική ύλη και αποτελείται από χαλαρά, αιχμηρά και ακανόνιστα θραύσματα που δημιουργήθηκαν έπειτα από δισεκατομμύρια χρόνια προσκρούσεων αστεροειδών, μικρομετεωριτών και άλλων διαστημικών συντριμμιών.
Μέχρι σήμερα, οι περισσότερες ερευνητικές προσπάθειες τρισδιάστατης εκτύπωσης από ρηγόλιθο βασίζονταν σε πρόσθετα συνδετικά υλικά για τη συγκράτηση των σωματιδίων, τα οποία όμως θα έπρεπε να μεταφέρονται από τη Γη με υψηλό κόστος. Η ομάδα του University of Arkansas είναι η πρώτη που απέδειξε ότι ο προσομοιωτής σεληνιακής σκόνης μπορεί να υποστεί άμεση πυροσυσσωμάτωση χωρίς κανένα συνδετικό μέσο, χρησιμοποιώντας μάλιστα μια πηγή φωτός σχετικά χαμηλής ισχύος. Όπως εξηγούν, δεν υπάρχει κάποιο άλλο υλικό στο οποίο να προσκολλάται η σκόνη, καθώς τα σωματίδια του ρηγόλιθου συνδέονται απευθείας μεταξύ τους.
Διαβάστε επίσης
Σχεδιασμός, δομικοί περιορισμοί και επόμενα βήματα
Τα πρωτότυπα τουβλάκια που εκτυπώθηκαν έχουν πλάτος λίγων εκατοστών και διαμορφώθηκαν σε δύο χαρακτηριστικά γεωμετρικά σχήματα, ορισμένα σε μορφή σταυρού και άλλα σε σχήμα του γράμματος H. Ο σχεδιασμός τους επιτρέπει να κουμπώνουν μεταξύ τους όπως τα τουβλάκια LEGO, προσφέροντας τη δυνατότητα συναρμολόγησης και αναδιάταξης για τη δημιουργία μεγαλύτερων κατασκευών από επιμέρους εκτυπωμένα κομμάτια.
Παρά την επιτυχία της μεθόδου, τα πειραματικά δομικά στοιχεία δεν είναι ακόμη έτοιμα για απαιτητικές κατασκευαστικές εφαρμογές. Σε σύγκριση με αντικείμενα που εκτυπώνονται με τη χρήση συνδετικών ουσιών, τα τουβλάκια από καθαρό ρηγόλιθο παρουσιάζουν περισσότερους εσωτερικούς πόρους και χαμηλότερη δομική αντοχή. Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι οι κατασκευές που παράγονται μπορούν να υποστηρίξουν το ίδιο τους το βάρος, ωστόσο, εκτιμούν πως στο παρόν στάδιο η διαδικασία δεν επαρκεί για δομές που καλούνται να φέρουν πρόσθετα φορτία.
Πριν η τεχνολογία εξεταστεί για πρακτική εφαρμογή στη σεληνιακή επιφάνεια, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί πώς συμπεριφέρεται η εκτύπωση σε συνθήκες μικροβαρύτητας και κενού. Σύμφωνα με τον Wan Shou, η μηχανική απόδοση και η ανθεκτικότητα των τουβλακίων πρέπει να βελτιστοποιηθούν, ωστόσο, ο ίδιος παραμένει αισιόδοξος ότι η προσέγγιση μπορεί να εξελιχθεί σε έναν αποδοτικό τρόπο παραγωγής εξαρτημάτων και δομών για μόνιμες σεληνιακές εγκαταστάσεις.
Διαβάστε επίσης