The Exit 8: Το viral παιχνίδι τρόμου γίνεται ταινία – Δείτε το ανατριχιαστικό trailer

Η βιομηχανία του θεάματος στρέφεται όλο και συχνότερα σε ανεξάρτητες παραγωγές βιντεοπαιχνιδιών για να αντλήσει την επόμενη μεγάλη επιτυχία τρόμου. Αυτή τη φορά, το φως της δημοσιότητας πέφτει στο The Exit 8 (8番出口), τον viral τίτλο που κατέκλυσε το Steam και τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης με την απλοϊκή αλλά ανατριχιαστική του ιδέα. Το πρώτο trailer της κινηματογραφικής μεταφοράς κυκλοφόρησε και επιβεβαιώνει αυτό που φοβόντουσαν οι λάτρεις του παιχνιδιού: ο υπόγειος διάδρομος είναι εξίσου τρομακτικός στην πραγματική ζωή.

Το trailer που δόθηκε στη δημοσιότητα αποκαλύπτει μια προσαρμογή που σέβεται απόλυτα την αισθητική και την ατμόσφαιρα του πρωτότυπου υλικού. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με το παιχνίδι της Kotake Create, το σενάριο φαντάζει απατηλά απλό. Ο πρωταγωνιστής βρίσκεται παγιδευμένος σε έναν ατέρμονο, κυκλικό διάδρομο ενός ιαπωνικού σταθμού του μετρό. Ο στόχος είναι να βρει την «Έξοδο 8».

Οι κανόνες, οι οποίοι παρουσιάζονται και στο trailer με την ίδια κλινική ψυχρότητα που συναντάμε στο παιχνίδι, είναι σαφείς:

1. Μην παραβλέψεις καμία ανωμαλία.
2. Αν εντοπίσεις ανωμαλία, γύρνα αμέσως πίσω.
3. Αν δεν βρεις ανωμαλία, μην στρίψεις, προχώρα ευθεία.

Αυτό που κάνει το trailer να ξεχωρίζει είναι η πιστή αναπαραγωγή της ατμόσφαιρας. Ο φωτισμός φθορίου, τα γυαλιστερά πλακάκια και η απόκοσμη ησυχία που διακόπτεται μόνο από τον ήχο των βημάτων, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ασφυξίας.

Η ταινία φαίνεται να επενδύει βαριά στην τάση των «Liminal Spaces». Πρόκειται για τοποθεσίες που αποτελούν περάσματα, όπως διάδρομοι, αίθουσες αναμονής ή άδειοι σταθμοί, οι οποίοι όταν στερούνται ανθρώπινης παρουσίας προκαλούν μια ενστικτώδη δυσφορία.

Το The Exit 8 δεν βασίζεται σε φθηνά jump scares, αλλά στην ψυχολογική φθορά της επανάληψης. Στο βίντεο βλέπουμε τον πρωταγωνιστή να χάνει σταδιακά την ψυχραιμία του, καθώς οι λεπτομέρειες γύρω του αλλάζουν ανεπαίσθητα. Μια αφίσα που έχει μετακινηθεί ελάχιστα, ένα φως που τρεμοπαίζει διαφορετικά, ή η παρουσία του μυστηριώδους «Θείου» (του μεσήλικα επιχειρηματία που είναι ο μόνος άλλος «κάτοικος» του διαδρόμου) που σε κοιτάζει επίμονα. Η μεταφορά αυτών των λεπτών αλλαγών σε live-action περιβάλλον φαίνεται να λειτουργεί εξαιρετικά, μετατρέποντας το καθημερινό σκηνικό ενός μετρό σε έναν λαβύρινθο χωρίς διέξοδο.

Η επιτυχία του παιχνιδιού οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους streamers και τους VTubers που το ανέδειξαν, μετατρέποντας το κυνήγι των ανωμαλιών σε συλλογική εμπειρία. Η κινηματογραφική μεταφορά καλείται να λύσει ένα δύσκολο γρίφο: πώς μετατρέπεις ένα παιχνίδι παρατηρητικότητας (ουσιαστικά ένα "spot the difference" τρόμου) σε μια αφηγηματική ταινία μεγάλου μήκους;

Το trailer αφήνει υπόνοιες ότι η ταινία θα εμβαθύνει στην ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή, προσθέτοντας ίσως ένα υπόβαθρο που εξηγεί γιατί βρίσκεται εκεί, κάτι που έλειπε εσκεμμένα από το παιχνίδι. Ωστόσο, η σκηνοθεσία φαίνεται να εμμένει στην κλειστοφοβική φύση του διαδρόμου, αποφεύγοντας την παγίδα να «ανοίξει» τον κόσμο περισσότερο από όσο χρειάζεται. Η αίσθηση του εγκλωβισμού είναι το κλειδί.

Η ιαπωνική παραγωγή φαίνεται να έχει δώσει έμφαση στην λεπτομέρεια, με τα σκηνικά να είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τα assets της Unreal Engine 5 που χρησιμοποιήθηκαν στο παιχνίδι. Αυτή η οπτική συγγένεια δεν είναι τυχαία, καθώς στοχεύει να προκαλέσει στους θεατές που έχουν παίξει το παιχνίδι την ίδια αίσθηση παράνοιας: «Αυτό το έχω ξαναδεί, ή μήπως είναι μια ανωμαλία;».

Αν και το trailer δεν αποκαλύπτει το τέλος (ευτυχώς), μας προετοιμάζει για μια εμπειρία όπου ο εχθρός δεν είναι κάποιο τέρας, αλλά η ίδια η πραγματικότητα που καταρρέει. Η ταινία αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αίθουσες μέσα στο έτος, και αν κρίνουμε από τις πρώτες αντιδράσεις στα social media, έχει ήδη κερδίσει το ενδιαφέρον όχι μόνο των gamers, αλλά και των φίλων του ψυχολογικού τρόμου.