Ο Donald Trump μετονομάζει επίσημα την Τεχνητή Νοημοσύνη σε «Υπερ-Νοημοσύνη» (Super Intelligence)

Add as preferred source on Google

Σύνοψη

  • Ο Donald Trump ανακοίνωσε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ την αλλαγή της επίσημης αμερικανικής ορολογίας για τις αναδυόμενες τεχνολογίες.
  • Ο όρος «Τεχνητή Νοημοσύνη» (Artificial Intelligence) αντικαθίσταται στα ομοσπονδιακά έγγραφα από την «Υπερ-Νοημοσύνη» (Super Intelligence) καθαρά για λόγους τεχνολογικού γοήτρου και επικοινωνιακής κυριαρχίας.
  • Η απόφαση εντάσσεται στην ευρύτερη αμερικανική στρατηγική επιτάχυνσης της εγχώριας καινοτομίας απέναντι στην ολοένα και πιο ανταγωνιστική κινεζική βιομηχανία.
  • Οι επιστήμονες της πληροφορικής προειδοποιούν για εννοιολογική σύγχυση, εφόσον η πραγματική υπερνοημοσύνη αποτελεί ένα θεωρητικό εξελικτικό στάδιο που δεν έχει επιτευχθεί τεχνολογικά.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να παρέμβει άμεσα στον τρόπο με τον οποίο κωδικοποιείται νομικά και θεσμικά η τεχνολογική πρόοδος. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην 79η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ο Donald Trump επιβεβαίωσε τις φήμες που κυκλοφορούσαν έντονα τους τελευταίους μήνες στα τεχνολογικά και πολιτικά πηγαδάκια της Ουάσιγκτον, ανακοινώνοντας πως ο όρος «Τεχνητή Νοημοσύνη» (Artificial Intelligence) πρόκειται να αντικατασταθεί σταδιακά από τον όρο «Υπερ-Νοημοσύνη» (Super Intelligence) σε όλα ανεξαιρέτως τα επίσημα ομοσπονδιακά έγγραφα των ΗΠΑ. 

Η επιλογή αυτή υπερβαίνει κατά πολύ την απλή σημειολογική ανανέωση ενός νομικού κειμένου, διότι στοχεύει αποκλειστικά στον επαναπροσδιορισμό της αμερικανικής εθνικής στρατηγικής απέναντι στις αναδυόμενες προκλήσεις, δίνοντας αμέριστη έμφαση στην εγχώρια υπεροχή έναντι των ανταγωνιστών από την Ασία.

Γιατί οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν τον όρο Τεχνητή Νοημοσύνη

Η επιλογή της αμερικανικής κυβέρνησης να ενσωματώσει τον όρο της Υπερ-Νοημοσύνης στην κρατική γραφειοκρατία αποτελεί μια βαθιά στρατηγική κίνηση που αποσκοπεί στην εδραίωση της ψυχολογικής και επικοινωνιακής κυριαρχίας απέναντι στην Κίνα. Μέσα από αυτή την μεθοδευμένη πολιτική ενέργεια, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να επιταχύνει κατακόρυφα την εγχώρια ανάπτυξη των ψηφιακών υποδομών, παρουσιάζοντας την αμερικανική τεχνολογική υπεροχή ως αδιαμφισβήτητη προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας που δεν επιδέχεται καμία απολύτως αμφισβήτηση.

Η αλλαγή της ορολογίας συνοδεύεται αναπόφευκτα από μια σαφή πολιτική κατεύθυνση, η οποία προσπαθεί να απενοχοποιήσει την ταχεία, ίσως και εντελώς ανεξέλεγκτη για αρκετούς αναλυτές, εξάπλωση των παραγωγικών μοντέλων και των γιγαντιαίων υποδομών υπολογιστικού νέφους. Σύμφωνα με πηγές μέσα από τον Λευκό Οίκο, η χρήση της λέξης «τεχνητή» υποδηλώνει στο υποσυνείδητο του κοινού κάτι το υποδεέστερο, το μηχανικό ή το προσποιητό, ενώ η έννοια της υπερνοημοσύνης αποπνέει ένα αίσθημα απόλυτης ισχύος, πρωτοπορίας και αναπόδραστης τεχνολογικής κυριαρχίας. Οι επιτελείς της κυβέρνησης θεωρούν πως η υιοθέτηση ενός τόσο φιλόδοξου ονόματος πρόκειται να αλλάξει ριζικά την αντίληψη του αμερικανικού και παγκόσμιου κοινού για τη χρησιμότητα αυτών των εξελιγμένων εργαλείων, μειώνοντας δραστικά τις όποιες κοινωνικές αντιστάσεις απέναντι στην πλήρη ενσωμάτωση τους στις κρατικές και στρατιωτικές λειτουργίες. Η τελική επιδίωξη αφορά τη δημιουργία μιας εικόνας παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας, όπου οι αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας φαίνονται να κατέχουν ήδη στα χέρια τους εργαλεία που οι υπόλοιπες χώρες του πλανήτη πασχίζουν απλώς να κατανοήσουν.

Η αντίδραση της επιστημονικής κοινότητας και η σύγχυση των όρων

Ο ακαδημαϊκός και ερευνητικός κλάδος αντιδρά εξαιρετικά έντονα στην πολιτική οικειοποίηση του λεξιλογίου, καθώς η τεχνητή υπερνοημοσύνη (Artificial Superintelligence) περιγράφει θεωρητικά υπολογιστικά συστήματα που υπερβαίνουν καθολικά και σε κάθε τομέα τις ανθρώπινες γνωστικές ικανότητες. Τα σημερινά παραγωγικά μοντέλα παραμένουν εξειδικευμένα εργαλεία, τα οποία χαρακτηρίζονται από εγγενείς και καλά τεκμηριωμένους περιορισμούς, γεγονός που καθιστά την επίσημη κρατική χρήση της νέας ορολογίας τεχνικά ανακριβή και δυνητικά παραπλανητική για το ευρύ καταναλωτικό κοινό.

Από τη στιγμή που η επίσημη ανακοίνωση έκανε τον γύρο του κόσμου, κορυφαίοι ακαδημαϊκοί ερευνητές και έμπειροι μηχανικοί μάθησης μηχανής έσπευσαν να επισημάνουν τον προφανή κίνδυνο μιας πρωτοφανούς εννοιολογικής αλλοίωσης. Στην αυστηρή ορολογία της επιστήμης των υπολογιστών, η θεωρητική εξελικτική πορεία ξεκινά απαρέγκλιτα από την Περιορισμένη Τεχνητή Νοημοσύνη (ANI), προχωρά στο ορόσημο της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης (AGI) όπου το ψηφιακό σύστημα ισοφαρίζει τον άνθρωπο σε λογική χωρητικότητα, και καταλήγει στην Υπερνοημοσύνη (ASI). Η αμερικανική κυβέρνηση επιχειρεί σήμερα να αποδώσει καταχρηστικά σε απλούς ψηφιακούς βοηθούς σύνταξης κειμένου ή σε βασικά συστήματα αυτόματης συμπλήρωσης κώδικα ιδιότητες που ανήκουν αποκλειστικά σε υποθετικές οντότητες ενός «θεωρητικά» μακρινού μέλλοντος. Μια τέτοια αυθαίρετη βάπτιση αναμένεται να προσφέρει απρόσμενη νομιμοποίηση σε εμπορικά συστήματα τα οποία εξακολουθούν να πάσχουν καθημερινά από σοβαρά ζητήματα αξιοπιστίας, ψηφιακών παραισθήσεων και τεράστιων απαιτήσεων σε δυσεύρετους ενεργειακούς πόρους.

Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή αγορά

Το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, κυρίως μέσω του αυστηρού AI Act, συνεχίζει να βασίζεται στον νομικό ορισμό της Τεχνητής Νοημοσύνης, γεγονός που αναπόφευκτα θα δημιουργήσει άμεσες νομικές τριβές με τις μεγάλες αμερικανικές πολυεθνικές. Για τις επιχειρήσεις πληροφορικής, η γεωπολιτική αυτή εξέλιξη μεταφράζεται σε αυξημένη γραφειοκρατία κατά τη σύναψη εμπορικών συμβάσεων, μεταφοράς τεχνολογίας και προμήθειας εταιρικού λογισμικού από τις ΗΠΑ.

Η νομική διχογνωμία ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες αναμένεται να κλιμακωθεί απότομα το αμέσως προσεχές διάστημα, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να επιβάλει ρυθμιστική διαφάνεια μέσω νομοθετημάτων που ταξινομούν με ακρίβεια τις ψηφιακές υπηρεσίες βάσει του εκτιμώμενου κινδύνου. Εφόσον οι αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί αρχίσουν να χρησιμοποιούν επιθετικά τον όρο της υπερνοημοσύνης στα νομικά τους κείμενα, τις άδειες τελικού χρήστη και τα διεθνή συμβόλαια υποστήριξης, τα νομικά τμήματα των ευρωπαϊκών εταιρειών πρόκειται να βρεθούν αντιμέτωπα με τεράστιες συμβατικές ασυμβατότητες.

Loading